I think I cried but perhaps I didn’t.

Της έβγαλε τα ρούχα και την ξάπλωσε προσεχτικά. Η Στεφανία παρακολουθούσε τις κινήσεις του αμίλητη, υπνωτισμένη. Το αίμα σα να βάλτωσε στις φλέβες της. Τίποτα ανθρώπινο δεν της απέμεινε. Ένιωθε σαν μια κούκλα. Μια κούκλα άψυχη, χωρίς ζωή, χωρίς αισθήματα. Έπεσε πάνω της με όλο του το βάρος. Έσπασε το κορμί της σε κομμάτια. Όλα σκοτείνιασαν…

image
Hans Bellmer

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s