I’ve been clinging to something that’s long gone, and now we’re both ghosts.

Μια υγρή γυάλινη έκρηξη συντελείται με κρότο στο πλάι της, λίγα μόνο εκατοστά μακριά από το κεφάλι της. Μπλε σταγόνες σαν δάκρυα τρέχουν παντού. Στον τοίχο, στο πάτωμα, στο πρόσωπό της, στα ρούχα της. Το μελανοδοχείο…

image

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s